Aramis był człowiekiem z Imperium Havieloth, wojownikiem związanym z Kościołem Richitera Wielkiego oraz jedną z kluczowych postaci wczesnego etapu kampanii Włócznia Przeznaczenia. Kroniki przedstawiają go przede wszystkim oczami Tomosa, Druma i Krissa Lazarusa. Pełny życiorys postaci nie zachował się w opracowanej formie, ale z relacji wynika, że Aramis był bratem Krissa, jego przełożonym i człowiekiem głęboko związanym ze służbą Richiterowi.
Przed wydarzeniami opisanymi w zachowanych kronikach Aramis i Kriss zostali wysłani z Imperium do Dominium. Ich zadaniem było dostarczenie relikwii do świątyni Zandary, co miało przypieczętować porozumienie między kościołami i otworzyć drogę do powstania świątyni Richitera na ziemiach Dominium. Misja została jednak rozbita przez zdradę fałszywego przewodnika, Reona, którym okazał się Daniel Askarte.
W kronikach
Zachował się także krótki Dziennik Aramisa, opisujący wcześniejszą misję Kościoła Richitera: sprowadzenie Artura de Greska do Dermath, podróż ku Nezgor i tragiczne wydarzenia związane z klątwą miasta Ewrat.
Aramis pojawia się przy Tomosie, Drumie, Krissie i Marginie w okresie poszukiwań związanych ze Strażnikami Dominium, Faith’em i tropami prowadzącymi ku Włóczni Przeznaczenia. Kroniki pokazują go jako zbrojnego, któremu powierzono ważne zapiski z kopalń Krateru Yish, ale także jako człowieka surowego i trudnego w drużynie. Dla Druma bywał najrozsądniejszym z grupy przybyszów z Havieloth; dla Tomosa pozostawał częścią obcego, południowego świata, którego zwyczaje i decyzje często budziły nieufność.
W wydarzeniach wokół Zielonej Wieży Aramis brał udział w poszukiwaniu zaginionych dzieci, starciach z istotami związanymi z magią wieży i późniejszym domknięciu niebezpiecznej bramy. To on wrzucił medalion do pulsującej mazi, doprowadzając do zniszczenia magicznego przejścia i końca zagrożenia w wieży.
Śmierć i pamięć
Aramis zginął 15 września Ery Odrodzenia w Mieście Mgieł, w honorowym pojedynku. Dla Krissa jego śmierć stała się momentem przełomowym: po niej Kriss przejął pamiętnik, próbował pomścić brata i przez długi czas mierzył się z poczuciem winy oraz żałobą. Pogrzeb Aramisa wiązał się też z niepokojącymi znakami An-Ksienamei, które zapowiadały większe zagrożenia wokół zmarłych i dusz.
Późniejsza kronika Radagasta wspomina grób Aramisa na Cmentarzu Zasłużonych w Mieście Mgieł. Według Hermana spoczywał tam jako wojownik z dalekiego Imperium Havieloth, a projekt jego nagrobka miał zostać wykonany osobiście przez Hermana.